Ziołolecznictwo najstarszą metodą leczenia

Ludzi od zawsze dręczyły przeróżne choroby i dolegliwości. I dlatego od zawsze człowiek poszukiwał lekarstwa na swoje słabości. Pierwszymi lekami na różne dolegliwości były rośliny lecznicze zwane ziołami, które rosły dziko. Stopniowo człowiek zaczął poznawać działanie roślin rosnących w różnych miejscach na ziemi. I dlatego z całą pewnością możemy stwierdzić, że ziołolecznictwo jest najstarszą metodą leczenia chorób. Ziołolecznictwo polega na wykorzystywaniu roślin wykazujących właściwości lecznicze do sporządzenia preparatów leczniczych. Wykopaliska dostarczają nam ludziom żyjącym współcześnie cennych wiadomości na ten temat. Na ich podstawie można stwierdzić, że niektóre zioła były znane ludziom już wiele tysięcy lat temu. Wówczas wykorzystywano je nie tylko do leczenia ludzkich dolegliwości, lecz także w obrzędach i magii. Najstarsze znane rośliny i preparaty naturalne to: rumianek, mięta, piołun, jaskółcze ziele, bylica, czosnek, cebula, chrzan, kolendra, szafran, len, koper, kozieradka, rącznik pospolity, lulek czarny, tatarak, kora drzew, żywica, rzemień, żeń-szeń. Leczniczo używano także mułu rzecznego. Rośliny do sporządzania mikstur leczniczych używano świeże lub suszone. Ucierano lub mielono je i zalewano płynem. Potem stosowano wewnętrznie w postaci odwarów. Lub zewnętrznie, jako środek na okłady lub środek do nacierania, a także środek do inhalacji.